Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

Τα διδάγματα από την Απεργία της Τετάρτης



Δυο μέρες μετά την απεργία της Τετάρτης, ικανός χρόνος για να μπορούμε να σκεφτόμαστε νηφάλια, πρέπει με βάση τα πραγματικά γεγονότα να δούμε σοβαρά τις αγκυλώσεις και τις λάθος αντιλήψεις που αναπαράγονται με θέρμη στις πλατείες.

Την Τετάρτη λοιπόν, οι....
«διοργανωτές» της συγκέντρωσης της πλατείας Συντάγματος περίμεναν 1.000.000 ανθρώπους να περικυκλώσουν τη Βουλή.

Πόσοι όμως εν τέλει συμμετείχαν στις διαδηλώσεις της Τετάρτης. Μια μέση εκτίμηση λέει πως στους δρόμους της Αθήνας διαδήλωσαν περίπου 300.000 με 350.000 άτομα ΣΥΝΟΛΙΚΑ (Σύνταγμα, ΠΑΜΕ, ΓΣΕΕ, Μουσείο, Καλλιμάρμαρο, Ευαγγελισμός κλπ). Πολύ κάτω από 1.000.000!

Η σύνθεση του κόσμου στις συγκεντρώσεις ήταν συγκεκριμένη. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στις συγκεντρώσεις της ΓΣΕΕ,ΠΑΜΕ,Μουσείο ήταν ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ενώ στο Σύνταγμα και στα διάφορα «μπλόκα» η πλειοψηφία ήταν νέοι (μαθητές, φοιτητές), μικροεπαγγελματίες, άνεργοι.

Ερώτημα 1ο: Γιατί υπάρχει αυτή η σύνθεση στις επιμέρους συγκεντρώσεις;

Πρώτα και κύρια γιατί ο εργατόκοσμος ξέρει, από τις Απεργίες που έως τώρα έχει συμμετάσχει, ότι οι συγκεκριμένες συγκεντρώσεις είναι αυτές στις οποίες κατεβαίνουν τα σωματεία, τα συνδικάτα. Ξέρουν δηλαδή ότι εκεί κατεβαίνουν οι συνάδελφοί τους και συναγωνιστές τους.

Δεύτερον, η Λαϊκή Συνέλευση (πάνω/κάτω) πλατείας Συντάγματος εξαρχής ήταν εχθρική προς τις συνδικαλιστικές οργανώσεις (σωματεία, συνδικάτα). Η στάση αυτή ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ, αλλά έχει αμβλυνθεί από τότε που αποφασίστηκε πως θέλουμε οι εργατικές κινητοποιήσεις να καταλήγουν στο Σύνταγμα.

Άρα εκ των δύο παραπάνω συνθηκών το Σύνταγμα γέμισε εργατόκοσμο μόνο όταν πέρασε η πορεία του ΠΑΜΕ, της ΓΣΣΕ και του Μουσείου.

Ερώτημα 2ο: πρέπει να είμαστε εχθρικοί με τα συνδικάτα και τα σωματεία;

Μια κινητοποίηση της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ που κατέληξε στο Σύνταγμα ήταν αιτία για να δεχτούν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ της «αγάπη» του κόσμου. Γιουχαΐσματα και βρισιές ήταν η απάντηση της Πλατείας στην θέληση των εργαζόμενων να ενωθούν με τους συγκεντρωμένους του Συντάγματος.
Οι υποκινητές των γιουχαϊσμάτων κατά τα άλλα μιλούν και λένε «κανείς δεν περισσεύει». Δεν αποτελεί έκπληξη καθώς σε κάθε αγώνα υπάρχουν φαρισαίοι-υποκριτές που δουλεύουν για το κράτος και την κρατούσα κοινωνική τάξη.  

Αναγνωρίζουμε ότι ΥΠΑΡΧΟΥΝ αρχι-συνδικαλιστές που είναι κρατικοδίαιτοι, είναι δοτοί εκπρόσωποι του κράτους και της εργοδοσίας. Αναγνωρίζουμε ότι αυτοί οι λίγοι και συγκεκριμένοι προσβάλλουν την έννοια του ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ, των ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ και των ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ, ότι προδίδουν τους αγώνες μας και δρουν ως βαλβίδα εκτόνωσης της εργατικής δυσαρέσκειας.
Για ποιο λόγο όμως τα συνδικάτα είναι στα χέρια της ΠΑΣΚΕ (παράταξη του ΠΑΣΟΚ) και της ΔΑΚΕ (παράταξη της ΝΔ) ;
Γιατί πάντα υπάρχουν διάφοροι «καλοθελητές» που μας λένε: «μην ασχολείστε με τα συνδικάτα», «άλλο ΠΑΣΟΚ και άλλο ΠΑΣΚΕ», «ψηφίστε μας μην απολυθείτε». Έτσι ακριβώς ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ τα συνδικάτα τα έχουν αυτοί στα χέρια τους, ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ…

Τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, οι εργοδότες, το κράτος, τα αστικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) μας λένε να τους χαρίσουμε τα συνδικάτα μας. ΌΧΙ ΔΕΝ ΤΑ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ!

ΚΑΘΗΚΟΝ η εκδίωξη κάθε κρατικοδίαιτου συνδικαλιστή, κάθε πράκτορα της εργοδοσίας και του κράτους, από τα συνδικάτα και τα σωματεία μας.

Τι θέλουμε να πούμε; Το πρόβλημα ΔΕΝ είναι τα συνδικάτα, είναι αυτοί που τα διοικούν σήμερα, επειδή ΕΜΕΙΣ είμαστε αδρανείς και δεν δίνουμε τη μάχη για να τα κατακτήσουμε.

Ο συνδικαλισμός ιστορικά είναι το μέσο για να επιτύχεις κάθε βελτίωση στην καθημερινή σου ζωή! Αυτά που κερδίσαμε με συνδικαλιστικούς και πολιτικούς αγώνες (σε όλο τον πλανήτη) σε 150 χρόνια μας τα παίρνουν σε μια νύχτα…

Να απομονώσουμε λοιπόν αυτές τις απόψεις που λένε «όχι στα συνδικάτα» γιατί είναι επικίνδυνες για τον αγώνα που δίνουμε. Τέτοιες αντιλήψεις διασπούν τον αγώνα μας και μας διασπούν. Η Λαϊκή Συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος και κάθε πλατείας της χώρας να πάρει απόφαση «ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ, ΝΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ, ΝΑ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΟΥ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΧΤΕΙ». Δεν γίνονται αυτά από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ να δουλεύουμε σε αυτήν την κατεύθυνση.

Ερώτημα 3ο : Γιατί δεν φτάσαμε το 1.000.000 έξω από τη Βουλή;

Οι θιασώτες της αντίληψης «ΟΧΙ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ» ξέχασαν ότι η Τετάρτη είναι ημέρα δουλειάς και δεν είναι ημέρα αργίας. Ξέχασαν ότι η Απεργία είναι συλλογική απόφαση και πράξη και όχι γενικά ατομική επιλογή. Εννοούμε ότι χωρίς να έχει αποφασίσει το σωματείο ή έστω χωρίς να έχει φτιαχτεί μια απεργιακή επιτροπή σε ένα χώρο εργασίας, Απεργία ΔΕΝ γίνεται.

Ποτισμένοι από την αλαζονία τους και την ΑΡΝΗΣΗ τους να πάει ο αγώνας αυτός μπροστά, νόμιζαν ότι είναι παιγνιδάκι να μαζευτεί 1.000.000 κόσμος. Τόσος κόσμος δεν κατέβαινε ούτε τις Κυριακές που δεν δούλευε κιόλας!

Ας πάρουμε τα μέτρα μας συναγωνιστές, απέναντι σε αυτές τις απλουστεύσεις και τα επικίνδυνα ονειροπολήματα!

Ο κόσμος θα βγει και θα έχει τέτοια μαζικότητα η πάλη μας, όταν αρχίσουμε να οργανωνόμαστε στα σωματεία και συνδικάτα, όταν βάλουμε στην ημερήσια διάταξη πολιτικές διεκδικήσεις ενάντια στην σημερινή εξουσία των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και του πολιτικού τους προσωπικού. Όταν αποφασίσουμε να σπάσουμε τα δεσμά του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και κάθε ξένου και ντόπιου δυνάστη.

Ερώτημα 4ο : Μπορούμε να νικήσουμε ειρηνικά;

Η απάντηση αυτή είναι πραγματικά εύκολη. ΟΧΙ! Δεν θα νικήσουμε ειρηνικά!

Όποιος υποστηρίζει μια ειρηνική λύση είναι είτε ρομαντικός , είτε επιτήδειος…

Δεχόμαστε μια τρομαχτική καθημερινή βία. Βία σωματική και ΚΥΡΙΑΡΧΑ βία ψυχολογική. Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από λόγια που μας στήνουν στον τοίχο και μας ξεζουμίζουν. Λόγια ενάντια στα συμφέροντά μας και στις ανάγκες μας, που μας κάνουν να τα πιστεύουμε και να θωρούμε ότι αυτοί που τα λένε δουλεύουν για εμάς.

Όμως και βία σωματική. Είτε είναι γκλοπ, είτε δακρυγόνο, είτε κρότου λάμψης. Η χθεσινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα χτυπήθηκε με μίσος από τα σκυλιά του κράτους και του κοινοβουλίου. Κανείς δεν πήρε θέση για τους ξυλοδαρμούς διαδηλωτών. Ούτε η Αστυνομία, ούτε η κυβέρνηση ούτε οι «εταίροι» μας (Ε.Ε.,Δ.Ν.Τ. κλπ). Πριν ένα μήνα ένας συναγωνιστής μας βρέθηκε στην εντατική με κατάγματα στο κρανίο και ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ!

Δεν είμαστε εθισμένοι στη βία. Χρησιμοποιούμε βία για να αμυνθούμε, προς το παρόν. Θα χρησιμοποιήσουμε και επιθετική βία. Όχι γιατί είμαστε «μάγκες» αλλά γιατί το κράτος μας αναγκάζει να υπερασπιστούμε τα «θέλω» μας, τις ανάγκες μας με την ίδια μας τη ζωή.

Μια πλατεία στην Αραβία, η πλατεία Ταχρίρ της Αιγύπτου, μας έφερε και εμάς σήμερα στις πλατείες. Εκείνη η πλατεία πάλεψε με, με θυσία την ίδια τη ζωή της, για να φύγει ο δυνάστης της. Αυτό θα κάνουμε και εμείς. Θα δώσουμε μέχρι και τη ζωή μας για ένα καλύτερο αύριο!

Όμως οι σύντροφοι, οι συναγωνιστές, της Πλατείας Ταχρίρ, μπορεί να έδιωξαν τον Μουμπάρακ, αλλά δεν απάντησαν το ερώτημα «Ποιος να έρθει;», «Ποιος να κυβερνήσει;».

Οι δικιές μας πλατείες πρέπει στη στιγμή εκείνη να δώσουν την απάντηση (που δεν έδωσαν οι Αιγύπτιοι σύντροφοί μας) :  

«Θα κυβερνήσουμε εμείς, εμείς και τα εργατικά μας συμβούλια!».

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=tl7_sYk6uhw&feature=player_embedded#at=244

Ανώνυμος είπε...

Ωραία τοποθέτηση. Ευκαιρία είναι με το μέτωπο του Καζάκη να συμπραταχθούμε να βάλουμε το ζήτημα της λαϊκής εξουσίας (πέρα και έξω από τους κκεδίστικούς βερμπαλισμούς), να βάλουμε δημοκρατικές διαδικασίες, και να μπούμε σε κάθε χώρο εργασίας όπου είμαστε, όχι όπου δεν είμαστε, να ανασυγκροτησουμε τα σωματεία.
Ο δρόμος που θα ακολουθήσουμε δεν υπάρχει θα πρέπει να τον χαράξουμε εμείς.
Στο τέλος του δρόμου δεν ξέρουμε τι θα βρούμε..
Αλλά θα αγωνιστούμε...
Έχουμε να χάσουμε μόνο τις αλυσίδες μας... έχουμε να κερδίσουμε την πατρίδα μας..

Χαβάς

Ανώνυμος είπε...

δεν υπάρχει πατρίδα ανώνυμε. Ας το καταλάβουμε επιτέλους!

Πατρίδα δεν γνωρίζει το κεφάλαιο, πατρίδα δεν γνωρίζει ο εργάτης.

Δεν θα παλέψω ποτέ για καμιά πατρίδα.

Θα παλέψω για να μπορώ να ζω και γω και ο κινέζος και ο αφγανός και ο πακιστανός και ο αλβανός με αξιοπρέπεια.

όχι εξαθλιωμένος και να τρώω εθνική υπερηφάνεια στα μούτρα.

οι προλετάριοι δεν έχουμε πατρίδα!
μπράβο στο σύντροφο που έγραψε το κείμενο.
Ραντεβού στους δρόμους!

Ανώνυμος είπε...

το κείμενο δεν είναι του blog ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ.
είναι αναδημοσίευση από άλλο blog.

Ανώνυμος είπε...

οι προλεταριοι ειναι οι προβαταριοι!οι μη σκεπτομενοι εργατες για παντα!αν δεν εχετε πατριδα να πατε στην αμερικη κ να ρωτησετε τους ινδιανους αν τους αρεσει ο πολυπολυτισμος!εδω ειναι ΕΛΛΑΣ κ οποιος δεν σεβεται τις αξιες του πολυτισμου μας θα τον ξεσκισουμε!!!

Ανώνυμος είπε...

ΗΛΙΘΙΕ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΕ 7:32 ΟΣΟ ΕΣΥ ΘΑ ΤΡΩΣ ΤΗΝ ΦΟΛΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΕΤΑΝΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΟΙ "ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ" ΤΟΥΣ ΘΑ ΓΑΜΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΤΟΣΟ ΩΣΤΕ ΕΣΥ ΝΑ ΣΦΑΖΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΦΓΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΥΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΞΕΡΟΚΟΜΑΤΟ.ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΦΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, ΚΑΤΗΧΟΥΜΕΝΕ ΜΑΛΑΚΑ,ΑΛΛΑ ΟΙ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΝΟΜΟΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΥΜΕΡΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ,ΠΟΥ ΑΒΑΝΤΑΡΟΥΝ ΤΙΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ,ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΚΙΝΕΖΟΙ ΑΝΤΙ ΣΑΝ ΒΟΡΕΙΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ.ΕΣΥ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΑΠΑΤΡΙΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΩΣ ΤΗΝ ΚΟΥΠΑ ΜΕ ΤΟ ΡΥΖΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΣΟΥ.ΤΟ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΟΥ ΘΑ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΕΣ ΣΟΥ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΕΙ ΜΙΑ "ΚΟΚΚΙΝΗ" ΚΩΛΟΤΡΥΠΙΔΑ.

Ανώνυμος είπε...

φατε πατρίδα,εθνική υπερφάνεια και χορτάστε την κοιλιά σας.

πες μου ανωνυμε 9:06 ειλικρινά τι σχέση έχει αυτό που λες με αυτό που λέει ο άλλος παραπάνω ο προλετάριος.

παραδέχεσαι ο ίδιος ότι υα αφεντικά(εθνικά και υπερεθνικά) δεν έχουνε πατρίδα. μας καλείς να υποστηρίξουμε την πατρίδα? ποια πατρίδα? τι είναι η πατρίδα? το κομμάτι γης που κατοικούμε? τίποτα δε μας ανήκει. τα παντα ανήκουν στο κεφάλαιο κα στην εκκλησία. εμείς έχουμε μόνο το μυαλό και τα χέρια μας. αυτά ε΄χουμε και αυτά πουλάμε για να ζήσουμε.

στα παπάρια τους ποια είναι η γη που πατάμε, στα παπάρια τους αν είμαστε ελληνες, αγγλοι ,γαλλοι πορτογάλοι.

δε θέλουμε να κατακτήουμε τη γη που πατάμε θέλουμε να μη μας κλέβουνε τον πλούτο που παράγουμε, τον καθμερινό μας κόπο.

η πατρίδα κα όλα τα υπόλοιπα είναι για να κάνουμε τουμπεκί. στο όνομα της πατρίδας έχουν γίνει τα μεγαλύτερα εγκλήματα.

στο όνομα της ανάγκης για φαί και ελευθερία έχει πάει η ανθρωπότητα μπροστά.

μη δηλητιριάζεται το μυαλό του κόσμου με πατρίδες, έθνη και συνομοσίες κατά της πατρίδας-χώρας κλπ.

ας εξεγερθούμε απέναντι στη ντόπια κα ξένη οικονομική ολιγαρχία να διεκδικήσουμε κάθε τι που παράγουμε να μπορούμε να το διαθέσουμε για τις ανάγκες τη κοινωνίας και όχι για την κερδοφορία των αφεντικών μας.

Ανώνυμος είπε...

ΦΙΛΕ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΕ,ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΘΙΚΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΤΡΙΔΑ,ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ.ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΓΓΛΟΣ,ΓΑΛΛΟΣ,ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΣ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΕΧΘΡΟ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΛΗΝΑ,ΑΥΣΤΡΑΛΟ Ή ΚΙΝΕΖΟ.ΝΑ ΣΟΥ ΘΥΜΙΣΩ ΟΤΙ ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΧΡΗΜΑ, ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΜΜΕ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ.ΑΝ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΠΑΤΑΣ ΠΩΣ ΘΑ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ;ΔΗΛΑΔΗ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΟ ΕΡΓΑΤΗ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ Π.Χ. ΕΓΩ ΠΡΩΤΕΙΝΩ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΜΑΦΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ,ΕΝΩ ΕΣΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΣΥΝΟΜΩΣΙΕΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ,ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΙΑ,ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ.

ΦΙΛΙΚΑ.