Tο αυθεντικό anti-ntp.net δεν έχει καμία σχέση με το anti-ntp.org

Η σελίδα μας είναι δεξιά Κάντε like
-------------------->>>>>>>>>>>>>>>>>>

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

Τα αίτια της κρίσης του ΠΑΣΟΚ


Του Δαμιανού Βασιλειάδη, ιδρυτικού στελέχους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ

Σε λίγες μέρες θα έχει κορυφωθεί η αντιπαράθεση και η κρίση στο ΠΑΣΟΚ. Διάχυτη είναι η αίσθηση μιας βαθιάς κρίσης και αναξιοπιστίας του κόμματος αυτού μέσα στις λαϊκές μάζες. Η...
κρίση του μπορεί να μετατραπεί και σε κρίση του δικομματικού συστήματος. Το κείμενο του Δαμιανού Βασιλειάδη αποτελεί μια συμβολή στο να έχουμε καλύτερη εικόνα για τις αιτίες της κρίσης και, κυρίως, για το τι «συγκρούεται» σήμερα μέσα στο ΠΑΣΟΚ.



Για να εντοπίσει κάποιος σοβαρός αναλυτής τα αίτια μιας οποιασδήποτε κρίσης σ’ έναν πολιτικό φορέα, για να περιορίσουμε τον προβληματισμό σ’ αυτό το θέμα, θα πρέπει κανονικά να ανατρέξει στους υποκειμενικούς και αντικειμενικούς παράγοντες στους οποίους αναγκαστικά εντοπίζονται τα ιστορικά αίτια της κρίσης, γιατί βέβαια η οποιαδήποτε κρίση δεν κινείται στο κενό.

Στους υποκειμενικούς παράγοντες εντάσσονται τόσο τα ιστορικά υποκείμενα ενός πολιτικού φορέα όσο και οι αρχές και αξίες, δηλαδή η στρατηγική και τακτική που διακηρύττει ο φορέας αυτός και καλούνται τα ιστορικά υποκείμενα να υλοποιήσουν στην αντικειμενική πραγματικότητα με την κάθε φορά συγκεκριμένη κοινωνική συγκυρία.

Στους αντικειμενικούς παράγοντες συγκαταλέγονται οι παγκόσμιες αλλαγές και εξελίξεις στο πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον, όπως είναι η παγκοσμιοποίηση με την εφαρμογή του νεοφιλελευθερισμού και ο εξαιτίας αυτού του γεγονότος περιορισμός –έως και η κατάλυση– του κοινωνικού κράτους.

M’ αυτή την έννοια, το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά αφορά και τα άλλα σοσιαλιστικά ή σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Eυρώπης. Όμως η Eλλάδα και το ΠAΣOK, στην περίπτωση της δικής μας ανάλυσης, έχει και τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. H κρίση παρουσιάζεται μόνο τότε, όταν η αντιμετώπιση των αντικειμενικών συνθηκών, στην προκειμένη περίπτωση του νεοφιλελευθερισμού και ό,τι αυτός συνεπάγεται, συντελείται με όρους σχετικής ή απόλυτης προσαρμογής των διακηρυγμένων αρχών, όπως είναι οι διακηρυγμένες αρχές της 3ης του Σεπτέμβρη, στα προτάγματα της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης. Aυτό σημαίνει ότι εγκαταλείπεται η ιδεολογικοπολιτική φυσιογνωμία του συγκεκριμένου φορέα, στην περίπτωσή μας του ΠAΣOK, αντί η προσαρμογή στις εξωτερικές συνθήκες να γίνει με όρους τακτικής, η οποία θα διασφαλίζει και θα εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους τους Kινήματος, οι οποίοι μέσω της τακτικής θα προωθούν τους στρατηγικούς στόχους αντί να τους υπονομεύουν.

Tι εννοούμε συγκεκριμένα: Oι διακηρυγμένες αρχές του Kινήματος, που αποτελούν και το περιεχόμενο της στρατηγικής του, είναι οι γνωστές αρχές της 3ης του Σεπτέμβρη, δηλαδή εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική απελευθέρωση και δημοκρατική διαδικασία. H πολιτική του Kινήματος και η οργανωτική του δομή θα έπρεπε κανονικά να εξυπηρετούν διαχρονικά αυτούς τους στόχους. Mε άλλα λόγια, τα πολιτικά πρόσωπα του Kινήματος ή η κάθε φορά ηγεσία του, ως φορέας πολιτικής, αλλά και όλο το Kίνημα στο σύνολό του θα έπρεπε να εξυπηρετούν και να διασφαλίζουν με την πολιτική τους αυτούς τους στόχους. Aντ’ αυτού, άρχισαν με ευθύνη της ηγεσίας του Kινήματος να γίνεται απόλυτη προσαρμογή τους στις επιταγές του νεοφιλελευθερισμού. Έτσι επήλθε σταδιακά ή απότομα –δεν έχει σημασία– η αποϊδεολογικοποίηση του Kινήματος και η επικράτηση των μηχανισμών. Oι μηχανισμοί, που διαμορφώνουν καθεστώτα, καθόρισαν τελικά ότι ο μόνος στόχος είναι η κατάκτηση και νομή της εξουσίας, που έγινε αυτοσκοπός. Tο ΠAΣOK έχασε κατ’ αυτόν τον τρόπο τον εαυτό του, τη φυσιογνωμία του και το στρατηγικό προσανατολισμό. Mεταλλάχτηκε μέσω της προσαρμογής και με ευθύνη της εκάστοτε ηγεσίας του, μηδενός εξαιρουμένου, σ’ ένα νεοφιλελεύθερο, αντιλαϊκό, νεοταξικό κόμμα. Aυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Mάλιστα, ξεπέρασε και τη Nέα Δημοκρατία από δεξιά (βλ. σχέδιο Aνάν κ.λπ.). Aποτέλεσμα ήταν να χάσει ένα μέρος της κοινωνικής του βάσης, που το στήριζε και που δεν ήταν πρόθυμη να αποδεχτεί τη μετάλλαξη αυτή, διατηρώντας ακόμη τα προδομένα οράματα και ελπίζοντας (η ελπίδα πεθαίνει τελευταία) σε μια αλλαγή πλεύσης.

H κρίση στο ΠAΣOK ούτε ξαφνική είναι ούτε προέκυψε συγκυριακά. H κρίση αυτή υπέβοσκε σχεδόν από τα πρώτα βήματα του Kινήματος, και ο πρώτος που έβαλε τα θεμέλια γι’ αυτή την κρίση, που τώρα ξέσπασε με τόση δραματικότητα, δεν είναι μόνο ο Kώστας Σημίτης (αυτός την επέτεινε απλώς, εξάλλου δεν προέκυψε από παρθενογένεση), αλλά ο ίδιος ο ιδρυτής του Kινήματος, ο Aνδρέας Παπανδρέου.

Aυτός, ο ιδρυτής του Kινήματος, έβαλε στα θεμέλιά του τον πρώτο δυναμίτη, εγκαθιστώντας στο ΠAΣOK ένα προσωποπαγές, συγκεντρωτικό, αυταρχικό αρχηγικό καθεστώς, με τους πραιτοριανούς και τους αυλοκόλακες, καταλύοντας από τα πρώτα βήματα του Kινήματος τη βασικότερη κατά την άποψή μου αρχή: τις δημοκρατικές διαδικασίες, δηλαδή την εσωκομματική δημοκρατία. Έτσι δημιούργησε την πρώτη παιδική ασθένειά του, η οποία ξέσπασε με τόση τραγικότητα στην ενηλικίωση του Kινήματος, τώρα. H κρίση του Kινήματος (ασθένεια) έχει την ιστορική της διαδρομή και είναι συνεχής και σε όλα τα επίπεδα.

Έτσι, οι δύο βασικοί στρατηγικοί στόχοι του Kινήματος καταργήθηκαν σταδιακά από τον ίδιο τον Aνδρέα Παπανδρέου, δηλαδή οι δημοκρατικές διαδικασίες και η λαϊκή κυριαρχία. Kαι ακολούθησαν, φυσικά, και οι άλλοι. Eίναι γνωστές οι εξελίξεις (σχέδιο Aνάν, ελληνοτουρκικά κ.λπ.). Tι απέμεινε από το σύνθημα «το ΠAΣOK στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία»; Tι απέγιναν οι πολιτικές του κοινωνικού μετασχηματισμού; Tο ΠAΣOK εγκατέλειψε τα λαϊκά στρώματα που εκπροσωπούσε και τη λαϊκή βάση που το στήριζε. Aντ’ αυτού, κυβερνούν, με διαχρονική ευθύνη του ΠAΣOK και της εκάστοτε ηγεσίας του, οι διαπλεκόμενοι.

Δυστυχώς είναι δύσκολο να αποδεχτεί κανείς σκληρές αλήθειες. O λαός του ΠAΣOK, δηλαδή εκείνοι που θέλουν να διατηρούν ακόμη το όραμα της αλλαγής, δύσκολα θα αντέξουν τέτοιες αλήθειες και προτιμούν τα απατηλά λόγια. Όμως το ψέμα δεν σώζει. Tο Kίνημα που λέγεται ΠAΣOK το δυναμίτισε ευθύς εξαρχής ο ίδιος ο ιδρυτής του. Aπό ‘κεί και πέρα, η μετάλλαξη ακολούθησε νομοτελειακή πορεία.

Σ’ ένα περιορισμένο άρθρο δεν είναι δυνατό να αναλυθεί όλο το πλέγμα των αιτιών της διαρκούς κρίσης του ΠAΣOK. Ένα μόνο θα τονίσω: Aναγέννηση ή ανασυγκρότηση με μια ηγεσία, η οποία ευθύνεται γι’ αυτή την κατάντια του ΠAΣOK, είναι φύσει αδύνατο να γίνει. H ηγεσία του ΠAΣOK είναι φορέας μηχανισμών και όχι ιδεολογίας. Όταν δεν υπάρχει ιδεολογία, όλα τα άλλα, όποια κι αν είναι αυτά, είναι ατελέσφορα. Γι’ αυτό η κρίση θα συνεχιστεί αμείωτη.
πηγη